Share Button

Vorige week heeft de Amsterdamse politie overwogen om me te arresteren, en zelfs een politie-inval te doen. Ik schreef in een provocerend artikel dat ik mezelf bewapend heb. Waarom? Nou, heel simpel. Ik word bedreigd en de overheid wil mij niet beschermen. Ik word al twee jaar bedreigd, nadat ik op 7 mei frontaal de confrontatie ben aangegaan met extreemrechts, door aangifte te doen tegen Geenstijl, die Marokkanen wegzette als rifapen en zandnegers. Begin dit jaar heeft het team bewaken en beveiligen (TBB) van de Amsterdamse politie een zogenaamde risicoanalyse gemaakt. Daaruit bleek dat de bedreigingen van extreemrechts serieus zijn, maar ik krijg geen beveiliging omdat ik de agressie zelf trigger.

Derhalve heb ik 3 opties.

  • Ik blijf me uiten en ik blijf over straat lopen en neem het risico gemolesteerd te worden.
  • Ik hou voortaan m’n mond, een inperking van de vrijheid van meningsuiting dus, door intimidatie en agressie.
  • Ik bewapen mezelf om mezelf te verdedigen als ik aangevallen word, hetgeen al een paar keer gebeurd is.

Dat laatste heb ik dus gedaan.

Dat zou geen problemen moeten opleveren, want extreemrechts bewapent zichzelf ook. In een bemiddelingsgesprek met de politie Enschede na aanleiding van een klacht die ik tegen hen had ingediend, kwam het wapenbezit van extreemrechts zijdelings aan de orde. De politie erkende dat extreemrechts wapens bezit, maar gedoogt dat omdat de boel anders verder uit de hand loopt (!). Een absurde redenatie uiteraard, maar goed, zoals Cruijff ooit al eens zei: Elk nadeel heb z’n voordeel.

In Nederland hebben we namelijk het gelijkheidsbeginsel, nota bene artikel 1 van de grondwet. Maar dat gelijkheidsbeginsel moet je helaas wel afdwingen. Er waait in Nederland namelijk een behoorlijk rechtse wind, waardoor rechts meer rechten en mogelijkheden heeft dan links. Een voorbeeld. Ebru Umar heeft al vele malen getweet dat ze pepperspray in haar tas heeft. Pepperspray is een categorie 2 wapen (een na hoogste categorie van de 4 categorieën) en is in alle gevallen verboden. Maar in bezit van rechtse mensen wordt het echter gedoogd.

Met mijn artikel heb ik PJ, zoals de Amsterdamse korpschef Pieter Jan Aalbersberg intern liefkozend wordt genoemd, voor het blok gezet. Hij kent me goed genoeg om te beseffen dat als hij niet zou optreden ik vervolgens linkse mensen ga oproepen ook pepperspray aan te schaffen, en dat pepperspray de facto ook in bezit van linkse mensen gedoogd wordt. Niet dat ik nou heel blij ben met deze ontwikkeling, maar we hebben geen keus. Het gevaar van rechtse gewapende intimiderende milities zoals Soldiers of Odin en de Dutch Self Defense Army begint een serieus probleem te worden, en de overheid is niet bereid op te treden. Daarnaast wil ik de overheid voor het blok zetten en de dubbele standaard bij de overheid ontmaskeren. Daarom spiegel ik gedrag van extreemrechts, zodat het verschil in optreden bij de overheid steeds duidelijker wordt.

Mijn provocatie werkte, en PJ mailde hoogstpersoonlijk naar Bert van der Linden (mijn voormalige wijkagent) en sommeerde hem naar mij op te treden. Even hebben ze overwogen om een politie-inval te doen in mijn oude huis, hetgeen vaker gebeurt om linkse activisten te intimideren, maar toen kwamen ze er achter dat ik daar niet meer woon. En invallen op een logeeradres, ligt een stuk gevoeliger en daarvoor zou de politie geen toestemming hebben gekregen van een officier van justitie. En dus mailde Bert me en sommeerde dat ik de volgende dag zou moeten verschijnen op het politiebureau aan de Ferdinand Bolstraat om een verklaring af te leggen en mijn wapens in te leveren. Ik heb Bert teruggemaild dat hij de boom in kan. Wapens inleveren prima, maar alleen als Ebru Umar dat ook moet en ik beveiliging krijg.

Woensdag, de dag dat ik zou moeten verschijnen, hing Bert al vroeg aan de lijn. Tijdens ons telefoongesprek heb ik Bert nogmaals mijn standpunten toegelicht. Als rechts zich mag bewapen, dan mag links dat ook. En als de politie graag helder wil maken dat ze een dubbele standaard hanteert, dan moeten ze me vooral gaan aanhouden. Hij zou het terugkoppelen naar PJ. Voorts niets meer gehoord.

In de afweging van de politie heeft absoluut meegespeeld hoeveel maatschappelijk onrust een en andere zou kunnen veroorzaken. Diverse collega-activisten berichtten me onmiddellijk in actie te komen als ik gearresteerd zou worden en ook mijn advocaat stond stand-by. Maar er gebeurde dus niets. Relatief heb ik de afgelopen jaren weinig problemen met de politie gehad. Collega-activisten hebben voor veel minder provocerend gedrag nachtelijke invallen gehad van de politie, gebaseerd op flinterdunne aanwijzingen van vermeende strafbare feiten. Lees hier het verhaal maar eens van Matt Cornell (een verhaal waaruit ook blijkt dat je maar beter niet anoniem kan lekken naar de politie, want jouw naam komt gewoon in handen van diegene waarover je lekt – letterlijk levensgevaarlijk). Veel politie-invallen zijn puur om te intimideren. En niet zonder succes, want diverse activisten zijn daarom al afgehaakt. Regelmatig krijg ik het verwijt dat ik mediageil ben. Believe me, aandacht van onze media – Palestijnse extremist, antisemiet, een nieuwe Volkert van der Graaf etc etc – zit ik echt niet op te wachten. Media-aandacht zoeken is echter de enige manier om de overheid van je af te houden. Zonder media-aandacht, was ik al veel vaker aangehouden en was mijn uitkering allang stopgezet.

De ultieme angst van de overheid is dat er rellen uitbreken. De overheid ziet wat er in Frankrijk en de VS gebeurt. Zover is het in Nederland nog niet, maar het gaat wel die kant op. Het is me een raadsel waarom de overheid niet een hele andere houding aanneemt naar haar burgers, waarbij het gelijkheidsbeginsel wel echt secuur wordt gehanteerd. Je hoeft niet bijster intelligent te zijn om te snappen dat het huidige beleid van de overheid vroeg of laat tot een burgeroorlog leidt, iets waarvoor het hoofd van de Franse geheime dienst inmiddels ook waarschuwt. Niet voor niets bedachten wijze mensen ooit dat het gelijkheidsbeginsel het eerste artikel van de grondwet zou moeten worden. Slecht behandeld worden is een, maar slechter behandeld worden dan je buurman die in dezelfde situatie zit, dat geeft pas echt woede en frustratie.

Het gelijkheidsbeginsel, zoals ook weer is gebleken uit de soap van afgelopen week, is een farce. Maar als we de confrontatie zoeken met de overheid, waarbij de overheid weet dat als ze het te ver op de spits drijven, de woede en frustratie uit kan monden in rellen, kunnen we het gelijkheidsbeginsel afdwingen. Ik spreek hierbij niet de hoop uit dat er rellen uitbreken, maar het is uiteindelijk wel een logisch gevolg van het niet goed toepassen van het gelijkheidsbeginsel en het collectief straffen van een bevolkingsgroep en mensen die zich met hen verwant voelen.

Soms lijkt de overheid almachtig. Maar bedenk dan dat de Franse politie inmiddels uitgeput is. Vroeg of laat moet de overheid kiezen tussen vergaande repressie, of het aangaan van de dialoog, de aanpak van racisme en het consequent toepassen van het gelijkheidsbeginsel. Laten we hopen én vechten voor dat laatste.

Comments

Share Button