Share Button

Afgelopen zaterdag hebben ik en 9 andere activisten tijdens het meerdaagse Spot on Israël event de onemanshow van de grand dame van het Israëlische theater Lia Koenig (84) verstoord. Dit is geen gezamenlijke verklaring van de groep van 10 activisten. In deze blog zet ik mijn motieven uiteen. We vinden elkaar door het gezamenlijke hogere doel, het lot van de Palestijnen. Een movement kenmerkt zich nou eenmaal door diversiteit. Ik ben zelf op dit moment bij geen enkele organisatie aangesloten, al zal ik wel altijd het contact blijven zoeken met organisaties en andere activisten die voor hetzelfde hogere doel strijden. Daar leer ik van, ik weet wat er speelt en we kunnen samen acties bedenken en uitvoeren, essentieel om ons hogere doel te bereiken.

Ik ben mij bewust van de grote impact van onze actie afgelopen zaterdag .

Verreweg de meeste geuite verontwaardiging betreft het ‘targetten’ van een oude dame van 84, die zich nooit publiekelijk heeft uitgelaten, positief of negatief, over het beleid van de Israëlische regering. Daardoor was ik in eerste instantie ook terughoudend om aan de actie deel te nemen. Bij nader onderzoek bleek echter dat het gehele event en zeker ook de onemanshow van Lia Koenig wel degelijk een promo-event voor Israël was.

Ten eerste stond er op de uitnodiging naast de foto van Lia Koenig helder en duidelijk: ‘Be there to support Israel’. Daarnaast is het event gesponsord door de Israëlische ambassade. Voorts onderhoudt Lia Koenig warme banden met de Israëlisch overheid, zoals ook duidelijk te zien is op de video van onze actie. Last but not least treedt Lia Koenig gewoon op in illegale nederzettingen. Dinsdag 27 mei stond ze nog op het toneel in de illegale nederzetting Ariel. Lia Koenig is dus verre van een neutrale persoonlijkheid, en het is wat mij betreft dan ook volledig te rechtvaardigen om haar show te verstoren.

Onze actie past binnen de boycott, divestment and sanctions movement. Een soortgelijke movement is ook succesvol geweest om apartheid in Zuid Afrika te bestrijden. Onze actie luidt echter een nieuw tijdperk in waarbij hardere acties zullen worden uitgevoerd. Ik heb veel respect voor alle mensen die al jaren voor het lot van de Palestijnen strijden, door iedere week weer te flyeren, emails te sturen naar pensioenfondsen (die indirect blijven investeren in nederzettingen), kamerleden aan te spreken, maar de strijd voor het lot van de Palestijnen zal moeten verbreden. Anders is het over een paar maanden of jaren gewoon weer oorlog in Gaza, blijven duizenden mensen zonder aanklacht in administratieve detentie zitten, gaat de bouw van nederzettingen onverminderd voort etc etc. Amnesty International en Human Right Watch kunnen er nog zulke vernietigende rapporten over schrijven, de bereidheid van Westerse overheden om Israel hard aan te pakken voor de etnische zuivering die Israël in Palestina doorvoert is er domweg niet. En ik leg me daar niet bij neer.

Dat Israël geen vrede wil is evident. Tijdens de laatste ‘vredesonderhandelingen’ onder leiding van John Kerry bleef Israël keer op keer uitbreidingen van nederzettingen aankondigen. Dan wil je geen vrede. Israel wil dat de Palestijnen vertrekken, hetgeen vele Palestijnen inmiddels overwegen. Lees hier de weblog van Anja Meulenbelt die zojuist uit Gaza is teruggekeerd, en die altijd nog wel weer een sprankje hoop zag om door te gaan. Niet meer dus.

Van de Nederlandse regering is niets te verwachten gezien haar lakse houding tijdens de laatste Gaza oorlog. Zelfs de aangekondigde annexatie van een gedeelte van de Westbank heeft de Nederlandse regering nauwelijks veroordeeld. ‘Stuitend’ volgens Amnesty International. De Nederlandse regering staat nog steeds vierkant achter Israël, hoe bont Israel het ook maakt.

Daarom zullen wij Israël en ook onze eigen regering, maar zeker ook bedrijven die geen afstand nemen van het huidige Israël, een duidelijk signaal moeten geven dat het niet meer business as usual is met betrekking tot het schenden van internationaal recht door Israël. Telkens heeft deze regering de mond vol over Den Haag als de stad van het internationale recht, maar daarbij is vrouwe Justitia verre van blind. Internationaal recht geldt alleen voor onze vijanden, en niet voor onze vrienden of onszelf.

Als de Nederlandse regering vindt dat Israël zich niet aan het internationale recht hoeft te houden, dan voel ik me ook niet meer gebonden om me aan de Nederlandse wet te houden. Burgerlijke ongehoorzaamheid is inmiddels meer dan gepast bij zo veel hypocrisie.

Een ieder die vindt dat onze actie en toekomstige acties te ver gaan, daag ik uit om met andere ideeën te komen en deze ook uit te voeren. Als blijkt dat daarmee het lot van de Palestijnen op korte termijn de goede kant op gaat, sluit ik me daar graag bij aan. Ik ben geen geboren activist. Maar met alleen verontwaardigde opinieartikelen, het uitdelen van flyers etc, gaan we het tij niet keren. En ik leg me niet neer bij deze grote onrechtvaardigheid. En dat geldt overigens voor alle onderwerpen waar ik me tegen aan bemoei, zoals racisme, wapenhandel, tax injustice, ongezond/onduurzaam voedsel en onduurzame kleding.

 

Comments

Share Button